simply Rose...

w błękicie, w falach,

w zeszycie, na A4

wypisane.

Wspomnienia, dni letnich.

Zasiadłem na progu w Nicej,

maskaradzie gejowskiej,

wpatrzony w sylwetki,

ciał wyrzeźbionych

reką mistrza,

Michała Anioła,

w myślach nucąc słowa...

Twe usta, twe policzki,

zapach Twojej marynarki.

Na bałtyckim molo,

przyciągając twoje ciało,

zanurzony w zaroście...

Pod piaskiem mych myśli,

przemierzając mile skm-ką.

I zagubiony w dalekiej Europie,

Z włosami odkrywającymi,

kolejne losy życia.

Upadając i powstając...

ku twoim ustą, oczą

myślą.

Odpalić

kolejnego papierosa,

od serca bijącego mocniej

jedynie gdy oddane 

w winne przemyślenia.

Gdy Twoje zapałki zgasną,

a kolejna beinteresowna

twarz przeminie moje obliczę,

zapomnę na zawsze...

A słowa w duszy wyryte pozostaną:

'Dziękuje za te pare 

pięknych chwil'

Zabłysną na niebie,

w nowej konstelacji

i przyświecą podróżniką.

Zagubionym duszą.

Rozbitkowie znajdą

swoją wymażaną drogę.

W niewymówionych,

staraniach, zaplanowanych

regułkach, które nie

mają sensu.

Twoja dłoń, która

spoczęła na moim 

policzku w tą letnią noc

Twoje serce, które

zabiło mocniej na sekundę

będzie zawsze

częścią mnie...
Częścią tej maskarady,

wytańczonej

dla Ciebie...